داغی در شقایق نیست

غزل با نام سبز دوست امشب هم موافق نيست

تمام واژه ها خون ريختند و باز صادق نيست

مسير واژه هاي من نمي چرخد مگر با درد

نمي رقصد غزل در من كه در بند دقايق نيست

مگر چشمان پر شور تو در من شور انگيزد

كه در اين منظر بي رنگ و رو يك چشم عاشق نيست

طپشهاي غزل گون را دهانت سرخ مي نوشند

كجا بردند ذوقت را كه داغي در شقايق نيست

براي زخم ناسورم كمي مرهم نياوردند

غزل سر رفت و رو در رو بجز ايينه ي دق نيست

شهادت عشق

زمین بر چرخه ی ناسازگاریست

نصیب آسمان صد زخم کاریست

زمان فریاد زد در محشر قدر

عدالت بی علی فریاد خالیست

 

..... و محراب چه عظمتی یافت با خون تو

 

قفس

هر چه پرنده می خوانم

              معنای پر بیدار نمی شود

و تا قفس زمزمه می کنم

                          آوای

                                فاخته

                                          می شنوم

و نقطه چین بین

                قفس و پرواز را

                         چیزی شبیه سنگ

                                        پر کرده است

                                                              .................